Meble Kuchenne
Just another WordPress site

SIEC WODY GORĄCEJ ZE STAŁĄ TEMPERATURĄ ZASILANIA

Posted in Uncategorized  by admin
February 26th, 2018

W sieciach wody gorącej ze stałą temperaturą zasilania – co często można spotkać w przemyśle – ciśnienie pary grzejnej a także i współczynnik skojarzenia są praktycznie niezależne od obciążenia. Przy dużych różnicach temperatur między zasilaniem a powrotem przechodzi się często do dwustopniowego podgrzewania wody. System ten ma zalety pod względem gospodarczo-energetycznym wtedy, gdy istnieją dwa odpowiednie stopnie ciśnienia pary grzejnej i gdy oba są zasilane o ile możności bezpośrednio Z turbiny służącej do ogrzewania, a więc bez dławienia pary. Wpływ dwustopniowego podgrzewania wody na współczynnik skojarzenia jest bardziej przejrzysty na podstawie przykładu.
SIEĆ WODY GORĄCEJ O ZMIENNEJ TEMPERATURZE ZASILANIA Ze względu na przejrzystość rozważań najpierw zostanie rozpatrzone jednostopniowe podgrzewanie wody. Turbina przeciwprężna ma zaopatrywać ogrzewanie wodą gorącą do którego dołączone są przeważnie ogrze- wania pomieszczeń. Sieć może wskutek tego pracować ze zmienną temperaturą zasilania. Temperatura wody powrotnej nie powinna jednak spadać poniżej pewnej granicznej wartości tp, aby umożliwić dołączenie przemysłowych odbiorców ciepła i ogrzewań parą o niskim ciśnieniu. Pełne ciśnienie pary grzejnej jest niezbędne jedynie przy obciążeniu szczytowym, tzn. przy najwyższej temperaturze zasilania; przy słabym obciążeniu wystarczają niższe ciśnienia pary. Turbina może przeto pracować ze zmiennym przeciwciśnieniem, przy czym jednak dolna wartość graniczna temperatury powrotu tp ogranicza obniżanie przeciwciśnienia. Zależności zostaną wyjaśnione na przykładzie, a mianowicie sieć grzejna ma być wykonana na 170/110°C. Jeśli ilość wody obiegowej pozostaje stała, wtedy różnica temperatur “zasilanie-powrót” zmienia się liniowo wraz z obciążeniem. Odpowiednio do tego przedstawiono zmienną temperaturę zasilania tz jako prostą między tz max = 170°C przy B = 1 i tp = 1100e przy B = O. Przy szczytowym obciążeniu B = temperatura pary grzejnej na wyjściu z turbiny powinna znowu być wyższa od temperatury zasilania Q 10°C. Przy założeniu, że ta różnica temperatur jest również proporcjonalna do obciążenia, otrzymuje się z dostatecznym przybliżeniem dla zależności od temperatury pary grzejnej prostą to na rys. 4-79a. Dla każdego stopnia obciążenia oznaczono przeto określone ciśnienie pary grzejnej P2, które można łatwo ustalić z tG na podstawie tablic pary. Silnie zakrzywiona linia pokazuje (dla omawianego przykładu) wymagane ciśnienie pary grzejnej w zależności od obciążenia. Odpowiednio do tego ciśnienie pary wzrasta od P2 = 2,3 at przy 20% obciążenia aż do 10,3 at przy 100010 obciążenia. Regulacja przeciwciśnienia w tak szerokim zakresie nie jest celowa. Przechodzi się przeto do dwustopniowego ogrzewania wody, przy czym drugi podgrzewacz (wtórny) zasila się świeżą parą ewentualnie parą z upustu stopnia o wyższym ciśnieniu. [przypisy: szafa narożna, szafy na wymiar, szafy przesuwne ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: szafa narożna szafy na wymiar szafy przesuwne